Temat tygodnia
– jak połączyć umiejętności finansowe i IT.
Trwa ładowanie. Prosimy o chwilę cierpliwości.

Szkolnictwo wyższe potrzebuje bankowości korporacyjnej

W obecnej rzeczywistości bankowość korporacyjna to nie tylko kluczowy filar generowania zysku dla instytucji finansowych, ale również poziom premium dla wielu młodych ludzi wkraczających na ścieżkę kariery zawodowej. Jak powiązać "przyjemne z pożytecznym" oraz skąd pomysł na inicjatywę promowania bankowości korporacyjnej jako atrakcyjnego zawodu dla ludzi o nieukształtowanym poglądzie nt. własnej kariery zawodowej?
Akcja redakcyjna: Okiem eksperta
Kategoria: Wiadomości
09.09.2014
Otóż w ofercie uczelni wyższych pojawia się często kierunek bankowość, jednakże jego specyfika daleka jest od praktycznych aspektów pożądanych obecnie na rynku pracy. Oferta uczelni najczęściej obejmuje teoretyczną wiedzę z dziedziny bankowości ograniczającą się do wybranych aspektów prawa bankowego, roli banku centralnego czy różnicy miedzy kredytem a depozytem. Brak jest natomiast kompleksowej wiedzy praktycznej, której implementacja zajmuje przyszłemu pracodawcy czas i angażuje zasoby (typowy proces kształcenia praktycznego nowego pracownika w banku trwa ok. jednego roku), a trzeba przy tej okazji pamiętać, że sektor bankowy to istotny element składowy rynku pracy – sektor bankowy w 2012 roku zatrudniał 175 tys pracowników.

Zawód bankiera korporacyjnego poza prestiżem i szansą na ponadprzeciętne wynagrodzenie (w 2013 roku średnie wynagrodzenie w sektorze bankowym i ubezpieczeniowym wyniosło prawie 10 tys. zł) niesie ze sobą także możliwość budowania relacji z właścicielami czy osobami odpowiedzialnymi za zarządzanie największymi biznesami w Polsce i na świecie. Transgraniczne środowisko pracy (w przypadku banków globalnych, których udział w polskim sektorze bankowym przekracza 60 proc.) oferuje możliwości kształtowania własnego potencjału w oparciu o doświadczenia sektora bankowego także w innych krajach (możliwość emigracyjnej kariery zawodowej).

Stąd potrzeba przygotowania odpowiedniej metodyki przedmiotu, która wkomponowuje się w potrzeby obu stron – pracodawcy i pracownika (strategia win-win), a także stwarza unikalną przewagę konkurencyjną na rynku edukacyjnym szkolnictwa wyższego. Intencją organizatorów każdych studiów powinno być przygotowanie przyszłego pracownika banku lub instytucji finansowej do samodzielnego podjęcia zadań pracowniczych już od pierwszego dnia pracy u nowego pracodawcy. Każdy program studiów zostaje skierowany zazwyczaj do osób, które po ukończeniu studiów I lub II stopnia nie mają sprecyzowanego jeszcze kierunku dalszej kariery zawodowej, a które w toku edukacji otrzymały wyłącznie bazowe wykształcenie z zakresu zarządzania czy ogólnej metodyki matematyczno-finansowej.

Obecnie oczekiwania prezentowane podczas rozmów kwalifikacyjnych z potencjalnymi kandydatami są skonkretyzowane i w przypadku stanowisk związanych z bankowością instytucjonalną/korporacyjną dot. obszaru następujących kompetencji:
  • produkty kredytowe i ich rodzaje (obrotowe, inwestycyjne, celowe, structure finance, LBO, MBO, itp.), segmentacja klientów, metody pomiaru ryzyka kredytowego, rodzaje ryzyka i jego mityganty, system ratingowy, zalecenia KNF (dobre praktyki), umiejętność oceny zdolności do spłaty zobowiązań (jak napisać właściwą aplikację kredytową), umiejętność doboru zabezpieczenia i metodologii jego wyceny, strategie cenowe (kryterium opłacalności na produkcie/relacji);
  • bankowość transakcyjna (rodzaje rachunków, platformy bankowości internetowej, karty płatnicze/kredytowe/prepaid, produkty podporządkowane specyfice działalności tj. rozpoznawanie płatności masowych, direct debit, cash pooling, cash collection itp.);
  • produkty skarbu (wymiana walut, produkty zabezpieczające, produkty depozytowo-inwestycyjne, depozyty strukturyzowane, bony skarbowe, obligacje korporacyjne, certyfikaty inwestycyjne, platformy transakcyjne);
  • produkty quasi-kredytowe (gwarancje bankowe, transakcje w handlu zagranicznym, export finance, faktoring, leasing);
  • rola i znaczenie back office (specyfika i funkcjonalność systemów bankowych, ich efektywność, przygotowywanie dokumentacji kredytowej i pozakredytowej);
  • skuteczne oferowanie produktów klientowi.
Przedmiot bankowość korporacyjna, wyodrębniony z obecnej dziedziny edukacji pod nazwą bankowość to, jak wspomniano, zagadnienia praktyczne, oparte w głównej mierze na case studies. Dedykowane kierunkowi zajęcia powinny być prowadzone przez kadrę naukową legitymującą się zarówno bogatym i wieloletnim doświadczeniem na stanowiskach zarządczych w departamentach merytorycznych centrali banków komercyjnych, jak i w innych, prestiżowych instytucjach finansowych, co gwarantuje realizację zbieżnych z oczekiwaniami zamierzeń metodologicznych.
 
Docelowo, efektem kształcenia na kierunku bankowość korporacyjna jest wypełnienie luki na wysoko wykwalifikowanych pracowników m. in. w bankach komercyjnych, spółdzielczych, firmach pośrednictwa kredytowego, spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, przedsiębiorstwach leasingowych, spółkach faktoringowych, towarzystwach funduszy inwestycyjnych oraz firmach doradztwa finansowego.


Autorem tekstu jest dr Konrad Trzonkowski, Dyrektor Departamentu Bankowości Instytucjonalnej Plus Banku.

Wyższa Szkoła Menedżerska wraz z ekspertami Plus Banku stworzyli unikalny program studiów podyplomowych na kierunku Bankowość Korporacyjna.

Zobacz również